بسيارى از تکنولوژىهاى سطح بالاتر، يونىکد را بهعنوان مجموعهنويسهى معيار خود توصيه کردهاند. جدا از يکى از استانداردهاى RFC متعلق به گروه ضربت مهندسى اينترنت (IETF) که براى کليهى برنامههاى اينترنتىاى که پس از اول ژانويهى ۱۹۹۹ منتشر مىشوند پشتيبانى UTF-8 را اجبارى مىداند، استانداردهاى زير بررسى شدهاند:
HTML:
نسخهى ۰۱. ۴ اين استاندارد که استاندارد تبادل اطلاعات در محيطهاى ابرمتنى است و توسط کنسرسيوم W3 پيشنهاد شدهاست، ايزو ۱۰۶۴۶ و يونىکد را بهعنوان مجموعهنويسهى مرجع خود معرفى مىکند. بدين معنى که هرگاه نويسهاى بهجاى کد با شمارهى نويسه معرفى شود، آن شماره، شمارهى نويسه در يونىکد محسوب مىشود، هرچند مجموعهنويسهى مورد استفاده در نوشتار مورد بحث، چيز ديگرى باشد. منتها، براى سازگار ماندن با نسخههاى قبلى HTML، در صورتى که هيچ مجموعهنويسهاى بهعنوان پيشفرض مشخص نشود، مجموعهنويسهى ISO 8859-1 که مورد استفاده در اروپاى غربى است فرض مىشود. HTML بخش مفصلى را نيز به رفتار مورد انتظار در متنهاى چندزبانه يا دوجهته اختصاص داده است.
XML:
نسخهى ۰. ۱ اين استاندارد که مقبوليت بسيار زيادى يافته است، از بين چندصد مجموعهنويسهى مورد استفاده در جهان، فقط پشتيبانى يونىکد را (UTF-8 و UTF-16) اجبارى مىداند. کاربر مىتواند از مجموعهنويسههاى ديگر نيز استفاده کند، ولى برنامهها بايد براى استفادهى داخلى پرونده را به يونىکد تبديل کنند. از آنجا که اين استاندارد در واقع يک متازبان است و بيشتر معنايى است تا نمايشى، هيچ معناى خاصى براى متن مشخص نمىکند و نتيجتاً شيوههاى نمايش را به لايههاى بالاتر واگذار کرده است. هر چند، در توصيهنامهاى که اخيراً بهطور مشترک توسط کنسرسيوم يونىکد و کنسرسيوم W3 نوشته شده است، شيوهى دقيق استفاده از يونىکد در زبانهاى نشانگذارى مشخص شده است.
استاندارد XHTML نسخهى ۰. ۱ نيز که بهنوعى HTML را در قالب XML قرار مىدهد، استفاده از يونىکد را اکيداً توصيه مىکند.
همين طور استاندارد WML که استاندارد تبادل اطلاعات در محيطهاى بيسيم است، يونىکد را بهعنوان مجموعهنويسهى مرجع مىشناسد، هرچند تلفنهاى همراه امروزى هنوز توانايىهاى لازم را براى پشتيبانى بسيارى از قسمتهاى يونىکد ندارند.
OpenType:
که استانداردى براى قلمهاست و تعميم TrueType محسوب مىشود، توسط شرکتهاى مايکروسافت، اپل، و ادبى طراحى شده است. اين استاندارد که بهطور جدى توسط طراحان قلم پشتيبانى مىشود، کاملاً مبتنى بر يونىکد است و ظرائف حروفچينى را با حفظ سازگارى با يونىکد پشتيبانى مىکند. در قلمهايى که از اين استاندارد پيروى مىکنند، با وجود اين که شکلها مجازند در هر محلى که مىخواهند بيايند، جداولى وجود دارد که نويسهها را به اشکال تبديل مىکند.
Java و JavaScript:
اين دو زبان، با وجود تفاوتهايشان، بهعلت نزديک بودن شرکتهايى که آنها را طراحى کردهاند، يعنى سان و نتسْکيپ، از ايدههاى مشابهى در سطح نحو زبان پيروى مىکنند. در هردوى اين زبانها، نويسهها و رشتهها در قالب يونىکد نگهدارى و پردازش مىشوند و در صورتى که بسترى که برنامهها در آن اجرا مىشوند توانايى نمايش نويسههاى يونىکدى را داشته باشند، مشکلى براى نمايش وجود نخواهد داشت.
تقريباً هر تکنولوژى امروزىاى که مسائل بينالمللىسازى را در نظر گرفته است، بهسمت يونىکد رفته است يا مىرود. اين فهرست بزرگتر از آن است که در اين مقال بگنجد.
