تاريخچه جام جهاني فوتبال
فکر برپايي جام جهاني فوتبال از سال 1919 که ژول ريمه به رياست فدراسيون فوتبال فرانسه برگزيده شد، به ميان آمد. وي 11 سال تمام ايده خود را دنبال کرد تا سرانجام موفق به برگزاري آن گرديد. البته در اين راه دولت فرانسه کمک شاياني به وي نمود. ژول ريمه در 24 اکتبر 1871 ميلادي در خانه آسياباني در ناحيه «توله‌اوت مون» فرانسه چشم به جهان گشود. دوران کودکي خود را مثل ديگر کودکان سپري کرد و در نوجواني موفق شد مسابقات محلي فوتبال را برپا نمايد. چندين سال بعد او با همکاري سرپرستان تيم‌ها، اتحاديه‌اي برپا کرد که سنگ بناي اتحاديه فوتبال فرانسه شد. از طرفي تحصيلات خود را ادامه داد تا وکيل شود. ژول ريمه با تلاش و پشتکار فراوان در فعاليت‌هايش به رياست فدراسيون فوتبال فرانسه رسيد. سپس هانري دلوناي را به همکاري دعوت و به معاونت خود برگزيد. (دلوناي توانست مسابقات جام ملتهاي اروپا را در سال 1960 بنيان گزارد.) ژول ريمه در دهه سوم قرن بيستم پس از گورين فرانسوي و برلي و ولفال انگليسي، سومين فردي بود که رياست فدراسيون بين‌المللي فوتبال را برعهده گرفت و در انديشه خلق جام جهاني به نقاط مختلف جهان سفر کرد. او ايده برگزاري جام جهاني را همه جا مطرح کرد، اما در اروپا به ويژه در بريتانيا نتوانست طرفداراني پيدا کند. در عوض در اروپاي جنوبي (ايتاليا، اسپانيا، پرتقال و يوگسلاوي) و آمريکاي جنوبي (برزيل، آرژانتين، اروگوئه و شيلي) هواداراني پيدا کرد که در کنگره فوتبال در سال 1928 کمک فراواني جهت به ثمر رساندن ايده‌اش به وي نمودند
کنگره فوتبال در 26 مي 1928 به مناسبت برگزاري بازيهاي المپيک آمستردام برگزار شد و ژول ريمه توانست با رأي‌هاي موافق کشورهاي آمريکاي جنوبي طرح برگزاري جام جهاني فوتبال را به تصويب برساند. در آن زمان انگليسي‌ها خود را از فوتبال تازه  پاگرفته جدا کرده بودند و کشورهاي اروپاي شمالي هم ميانه خوبي با ژول ريمه و افکارش نداشتند. اما ژول ريمه توانست پس از گذشت هشت سال ايده‌ اي را که در کنفرانس آنتورپ در سال 1920،‌ مطرح کرده بود، به نتيجه و سرانجام برساند. (در رأي‌گيري به عمل آمده در فدراسيون جهاني فوتبال 26 عضو راي موافق و 5 کشور دانمارک، فنلاند، نروژ، سوئد و استوني رأي مخالف دادند). در 8 سپتامبر 1928 در کنفرانس زوريخ در کشور سوئيس موافقت شد که جام جهاني هر 4 سال يکبار برگزار شود و اعضاي فيفا تصميم گرفتند اولين دوره آن در سال 1930 انجام شود
اعضاي فيفا براي انتخاب اولين ميزبان جام جهاني با مشکلات عديده‌اي روبه‌رو شدند. اما ژول ريمه با درايت خود اروگوئه را که قهرمان فوتبال دو المپيک 1924 و 1928 بود را براي ميزباني در نظر گرفت. ژول ريمه با پيش کشيدن بحث حرفه‌ اي و آماتوري بودن بازيهاي المپيک به اين صورت که اگر بازيکنان حرفه‌اي از فوتبال المپيک حذف شوند، اروگوئه قدرت خود را در صحنه بين‌ المللي از دست خواهد داد و همچنين با مانور بر روي امکان برپايي جشن صدمين سال استقلال در سال 1930 براي اروگوئه‌اي‌ها، اين کشور را مجاب به تقبل ميزباني اولين دوره جام جهاني نمود. در نهايت در کنگره فيفا در شهر بارسلوناي اسپانيا به تاريخ 18 ماه مه سال 1929 اروگوئه رسماً ميزباني جام جهاني را پذيرفت. اما مشکلات برپايي اولين دوره به همين جا ختم نشد، زد و بندهاي سياسي مانع رشد مسابقات نوپا گرديد. تحريم چند عضو اروپايي، از جمله تمام 4 اتحاديه فوتبال بريتانيا، تعداد شرکت‌ کنندگان اولين دوره را به 13 تيم کاهش داد که اين تعداد نه تنها کافي نبود، بلکه حتي براي شکل‌گيري چهار گروه 4 تيمي نيز کفايت نمي‌کرد. از طرفي مسافرت اروپايي‌ها به اروگوئه مشکلات فراواني براي آنها به همراه داشت، به طوريکه تيم روماني سه هفته طول کشيد تا در رقابت‌ها حاضر شود. اما اساسي‌ترين مشکل اروگوئه نداشتن ورزشگاهي مناسب براي انجام ديدارها بود. مقامات اروگوئه فقط هشت ماه وقت داشتند تا ورزشگاهي عظيم در شهر مونته ويدئو پايتخت اروگوئه بنا کنند. با توجه به امکانات محدود، دولت از ملت تقاضاي کمک کرد و مردم سراسر کشور با تمام توان در اين امر خارق‌العاده از روي ميل باطني هميار شدند و هرکس به اندازه حداکثر توانايي خود خدمت کرد. در آن هنگام از وسايل حمل و نقل و ساختماني امروز خبري نبود و فقط روحيه وطن‌پرستي مردم در نهايت خود بود که اين امر را ممکن ساخت.
به اين ترتيب ورزشگاه شهر مونته ويدئو در زمان مقرر آماده برگزاري جام جهاني گرديد. البته ساخت ورزشگاه تنها کار طاقت فرسايي نبود که ژول ريمه بر گردن مردم علاقمند اين کشور نهاد، تقبل هزينه اقامت ميهمانان جام جهاني، ميزباني ملت اروگوئه را در تاريخ برگزاري اين جام جاودانه نمود. پيش از شروع اولين دوره جام جهاني، کشورهاي عضو فيفا به رهبري ژول ريمه، رئيس فيفا تصميم گرفتند که جامي به عنوان يادبود تهيه کنند و به قهرمان جام اهدا نمايند. از اين رو «آبل لافلور» فرانسوي مجسمه‌ اي به ارتفاع 12 اينچ و وزن 8 پوند (480/3 کيلوگرم) از طلاي جامد بدين منظور ساخت و طبق توافق اعضاي فيفا تصميم گرفته شد، هر تيمي که سه بار فاتح آن شود، مالک هميشگي جام گردد.
تا سال 1956 اين جام طلايي عنوان خاصي نداشت، اما در اين سال در مراسم تجليل از ژول ريمه جام را به نام وي خواندند و از اين تاريخ جام «ژول ريمه» نام گرفت. اروگوئه در سال‌ هاي 1930 و 1950، ايتاليا در سال‌ هاي 1934 و 1938 قهرمان جام جهاني شدند ولي برزيل که دو بار پياپي در سالهاي 1958 و 1962 قهرمان جهان شده بود با قهرماني در جام جهاني 1970 براي هميشه مالک جام ژول ريمه گرديد.
با پايان گرفتن افسانه ژول ريمه، مقامات فدراسيون جهاني فوتبال تصميم گرفتند که جام ديگري را جايگزين آن نمايند. از اين رو در تاريخ 5 آوريل 1971، يک ايتاليايي به نام «سيلويو گازاينگا» يک طرح جديد به فيفا ارائه کرد که اين طرح مورد تاييد مقامات فيفا قرار گرفت و کارگاه طلاسازي به نام «برتوني» با دريافت يک ميليون فرانک سوئيس، مجسمه اي از طلا به ارتفاع 15 اينچ و وزن 11 پوند (785/4 کيلوگرم) از طلاي جامد ساخت که اين جام برخلاف جام ژول ريمه نبود که کشوري پس از کسب سه عنوان قهرماني مالک آن گردد. در نتيجه هيچ کشوري براي هميشه اين جام را پيش خود نگاه نخواهد داشت، بلکه قهرمانان جام جهاني تنها يک کپي از اين جام را براي يادبود خواهند داشت.
به هر حال تاکنون از عمر جام جهاني فوتبال، 17 دوره مي‌ گذرد و برزيل با فتح 5 دوره آن رکورددار است. کشورهاي آلمان و ايتاليا با کسب 3 دوره و آرژانتين و اروگوئه با فتح 2 دوره، فرانسه و انگلستان هم يک دوره آن ديگر فاتحين جام جهاني هستند. تاکنون 15 کشور ميزبان اين باشکوه‌ترين مسابقات دنياي ورزش بوده‌اند. (مکزيک، ايتاليا و فرانسه هر يک دو بار و ژاپن و کره‌جنوبي به طور مشترک و کشورهاي اروگوئه، برزيل، سوئد، آلمان، سوئيس، شيلي، انگلستان، آرژانتين، اسپانيا، ايالات متحده هر يک يک بار ميزبان جام جهاني بوده‌اند